Ölüme yakın Şiiri - Selda Erşahin

Ölüme Yakın
Kırık dökük hayaller birikti avuçlarımızda.
Kuşlar hep uzakların sesiydi.
Girip çıktık, girip çıktık
gönül hanelerine.
Eksile eksile, yenile yenile,
azaltarak mavimizi, yeşilimizi,
kırmızı düşlerimizi.
En iyi yeri kaptık sonunda yalnızlığımıza.
Alıştık—alışılır hep bu yaşlarda.
Kırkbeşlik bir talebe
hâlâ içimizde.
Sorular yanıbaşımızda—
her gün
yenisi eklenir ömrümüze.
Anladığımız dilimle
anlamsızlaşırken bile dünya,
günler ölümü eskitir.
Hatıralar ölüme yakındır.
Bekleye dursun ölüm
bir köşede.
Ben her sabaha bir yağmur bırakmalıyım.
Yıkanmalıyım önce onunla,
çamura bulanmalıyım çocuklar gibi.
Kahkahalarımı salmalıyım,
sevişmeliyim bir yağmur altında.
Bir içimlik su deyip yaşama ve aşka—
yağmur olmalıyım tepeden tırnağa.
Büyütmeliyim ölümü de
yaşamı da
aynı anda.