Ölüme Mersiye Şiiri - Emrullah Erbay

Sahili hırpalayan bir lodostur sevdiğim,
Dağıtır ve döker hayatımı.
En tatlı bir bekleyiştir belki,
Belki de kalp atışlarının yaklaştırdığı ölüm.
Nefes nefes yaklaşırken tattığımız,
An be an hissettiğimiz ölüm.
bir yağmur hareketiydi aşk,
Ölü toprağa can veren.
Ve aşk, odamı berzah berraklığına dönüştüren,
Pencereden süzen ay ışığıydı.
Vurur yüzüme her sabah bitkinliğim,
Ölüme hasrettir gözler ve beden
bunun içindir ki aynalarla hiç geçinemem.
Aynalar hain dost makamında,
Fırlatır cam kırıklarını yüzüme aynalar.
Kendine bile tahammül edemezken ben,
Hırpalanmaktayım,
İnsanlarla meşgul olma seansında.