diz vurmuştu yokoluşunun kaygısıyla güneş ve yutuyordu onu dağ
sanal zamanlarda yaşanmış bir hayal idi şimdi o ateş topu
sarayımızdı bozkır ortasındaki ak keçeden otağ
kırlarında koşan bir deli taydık deli dolu
ateşinden yanıp tutuştuğumuz o hayalden geriye
bir verilememiş sözler bir de küller vardı artık
olgunlaşan kelimeleri dökülürken ağlayan dizelere
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta