Gözüm arşa takıldı, sanki ateş yakıldı
Bir kutlama var sanki bir de kurşun sıkıldı
Kalbimi paraladı, aşk olup yaraladı
Av avcının elinde, ölümü araladı.
Bu nasıl bir vicdan ki, kalbe bıçak sapladı
Karabulut kapladı, can havliyle sıçradı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta