Korkusuzca yaşarken
yaklaştıran kendine
meydan okuyorum sanıyorsan
bulursun kendini içinde
ya da kaçmak ölümden
ne boş bir çaba
Tüm yaşadığın bir
kaçak hayatı olduktan sonra
Sevmek gerek ölümü bile
Vicdan kırıntılarıyla dağlar seren önüme ölüm
Ardıma bakmam şimdi varken
Ama dönüp dönüp baktıran ölüm
Gökyüzüne bakıp maviyi görmesi
Derin bir nefes alıp gülümsemesi yeterdi
Ama o kendi derinliğinde boğulmayı tercih etti
Kayıt Tarihi : 18.04.2025 11:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
ben 18 yaşımdan sonra bu şiirleri yazıyordum okulda dersi dinlerken falan...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!