Uzanınca ruhum arştan asılmış ilmiğin hükmüne
Seni düşündüm anne o mutlak ölüm halimde.
Şimdi kaç gözyaşı geçmiştir üstünden,
Kaç milyar ışık vazgeçmiştir dünyaya girmekten.
Yinede bilirim kapanmaz yüreğinde açılan acının hacmi.
Yeter bunca yasa vurulma anne;
Bırak dünya bensizken yollara bakmaları.
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta