Ölüm İlanı Şiiri - Yılmaz Tizgöl

BİRKAÇ SEVDİĞİM DAHA
ÖLDÜ
GÜN İÇİNDE
İÇİMDE

Sessizce öldüler, biliyor musun?
Nereye gömüldüler, meçhul.
Sanırım benden başka da
kimse duymadı öldüklerini.
Hatta kendileri bile.
Uymadı kefenlerine ölçüleri.
Büyük geldi insanlık.
Musallaya bile konmadılar.
Taş sağlığı için
kimse dilemedi başsağlığı.

İNNÂ LİLLÂHİ VE İNNÂ İLEYHİ RÂCİÛN.
Diyen de olmadı.
Deseler de zaten
çoğu kimse anlamadı.
Ölümün anlamını bilen var mıydı?

ALLAH
A) TAHSİLATINI
B) TAFSİLATINI
C) TAKSİRATINI
D) TAMAMINI
AFFETSİN.
Şıklarından
birisini bile işaretlemedim.
Nasıl biliyorsa öyle yapsın, dedim.

Kaldırılmadığı için cenazeler,
indirilmediler de bir yere.
İmam da sormadı:
“Mevtaları nasıl bilirdiniz?”diye
Hakkınızı helal ediyor musunuz,
diye de sorulmadı.
Sorulsaydı,
“Hakkımız mı vardı bizim?”
derdim.
Ne zaman haklı
olduk ki?

YILMAZ TİZGÖL
10.09.2026
NİJNİ NOVGOROD