ÖLÜM
Karanlıktı
Eşsiz hüzünlere gebe yolcular arasında bir çift serçe kanadı.
Elleri arasında ışık yoktu alnı aydınlıktı.
Bahçivan kılıklı korkuluklar çıkmıştı kulubelerden
Kirli bir gökyüzü gibiydi giydikleri eldiven.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta