Ölüm
Kandiller yaktım gecenin yüzüne,
Ağlama; ateş düştüğü yeri yakar.
Ölümün soğuk yüzü
Taşlaşmış granit sütunu gibi
Dururken karşında sessizce
Anla ki; yaşamın narı kavurup
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




'Dünya,ya geldiginiz gün bir yandan yasamaya bir yandan,da ölmeye baslarsiniz'...(MONTAIGNE)
'Maden idim, bitki oldum; bitki idim, hayvan oldum; hayvan idim, insan oldum; insanım ölüyorum, ölmekle tekamül ediyorum niye üzüleyim'
Mevlana
''ölümun soğukluğu düşmeye ocklara bir düşerse ataş düştügü yeri yakar ozaman ne ahlar nede vahlar :(( hüzün işte ozaman çöker. sevgi ve saygılarımla..''
Ölmeden ölmek var ya; Yaşamak için öyle çok neden varki...Hüzün çok ağırdı.Kutlarım verilen emeği.Sevgiyle dolu olsun bu duyarlı yürek
Değer mi; kini,öfkeyi,acıyı biriktirmek;
Biriktirip de an be an yeniden ölmek! ...
çok anlamlı harika bir çalışma...
anlayabilsek...
neler değişmezdi ki...
saygılarımla kutluyorum ...
kaleminiz ve yüreğiniz daim olsun...
chok guzel shiiridi.
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta