Ölüm Şiiri - Halide Edip Adıvar

Halide Edip Adıvar
3

ŞİİR


7

TAKİPÇİ

Ölüm

Yapraklar üşürken dökülür;
Ağaçlar kışa soyunurken ölür.
Nedir acelesi ecelin?
Daha bitmeden yaşama sevincim.

Neden bu kadar soğuk ellerim?
Gözlerim aynı noktada donuk.
Nedir bu sonsuz karanlık?
Ve bu bitmeyen yalnızlık.

Nereden çıktı bu tabut?
Ne işim var benim içinde?
Ve bu kalabalık.
Yüzler; bu yüzler hep tanıdık.

Herkes birakıp gitmiş.
Geceye sessizlik çökmüş.
Gözlerim hâlâ açık,
Ve bitmeyen yalnızlık.

Halide Edip Adıvar
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Haydar Altuntaş
    Haydar Altuntaş

    ölmemenin tek yolu dogmamakmış
    artık çok geç dogdun
    tebrikler

  • İbrahim Halil Seven
    İbrahim Halil Seven

    yalnız gelmişiz şu dünyaya aynı şekilde yalnız gideceğiz...şunu da belirtmek lazım sanırım.gelirken tertemiz bir gönülle bir kalple geldik acaba giderken de aynı şekilde temizmiyiz...aslında bu sorunun cevabını biliyorum çünkü zaman zaman kendime sormuyor değilim cevabım kendime bulduğum cevabım hep düşündürücü oluyor..

TÜM YORUMLAR (2)