Geldiğinde, yaşayanları
Ağlatan, sızlatan
Öleni toprağa gömen
Geçmişte kaldıkça anıları
Unutulup giden
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Hayatın en acı gerçeği
Yaşamın son bilmecesi
Yaşayanların korkulu hecesi
Soğuk yüzüdür yaşamın
Sevgili dost, bu ölüm denilen şeyden niye bu kadar korkuluyor anlamış değilim.
çok basit bir yolla şöyle anlatmaya çalışayım.
özür dileyerek, benden uzun bir vade ile borç almışınız. bu borcunuzu istemek veye sizin bunu ödemeniz gerekliliği neden bu kadar canınızı sıkıyor ki.
Yaşayanların korkulu hecesi
diyerek onu niye korku ve öcüleştiriyorsunuz ki.
yani, karşılıksız, bedavadan bir hayat vermiş biri, geri alırkan, karşılığını bile vermeden hayır olmaz. biraz akıl ve mantığa ters değilmi. hatta etik bile değil dersek yanılırmıyız ?
gönlünüze sağlık.
Kötü ve iyi
Fakir ve zengin
Cahil ve âlim
Mazlum ve zalim
Buluşur bu gerçekte
sanırım tek buluşma yerimizde orası
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta