Unutuyorlar ölümü
Bir toprak peşine koştukları dünyada
Toprak olduklarından habersiz
Çiçekler dikiyorlar mezarlarına
Yaşarken bir çiçek bile almadıkları insanların
Mezarı başında ağlıyorlar
Yaşarken yüzüne gülüp arkasından konuştukları insanların
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Maalesef öyle. Dirisine sahip çıkmayanlar, ölümüne sahip çıkıyor. Keşke insanların okuma ve algılama alışkanlığı olsa da bu dizeler bir ışık olsa. Unuttukları tek şey herkes bir gün o ölümü tadacaktır. Sanırım empati yoksunluğu var çoğunda. Yüreğinize sağlık, kaleminiz daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta