Çiçek açar, meyve verir baharda
Sararıp, dökülürler hep hazanda
Doğan her şey mutluluğa boğar da
Her şeyi yok eder, üzerdi ölüm.
Hayat, bir kez başlar çok kez biterdi
Umut yoksa mecnun gibi gezerdi
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Her şey sonlu her şey sonsuz aslında…
Bir ağaçken sonra masa ya da kağıt oluyor sonra belki birisi için yakacak… bi şekliyle ölürken başka şekilde doğuyor. O yüzden tam olarak yok olmuyor.
Ölüm, insan oğlunun sırrını çözemediği ve çözdüğünü iddia edip kendini avuttunuz olgudur… Ölüyorsak, yaşamışız demek…Ölümsüzler zaten yaşamıyor…Sevgin ölmüsüz olsun, e mi?
ÖLÜME DAİR BİR DÖRTLÜK
Yarım yıl ölüyüm, yarım yıl diri,
Ölüyken diriyim; diriyken ölü.
Sonsuz bir hayatın bitmez iksiri,
Dudaklarındaymış, gizli formülü"
Her şey sonlu her şey sonsuz aslında…
Bir ağaçken sonra masa ya da kağıt oluyor sonra belki birisi için yakacak… bi şekliyle ölürken başka şekilde doğuyor. O yüzden tam olarak yok olmuyor.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta