Kalabalık caddelerin yalnızlığı dolaşır
Siyah ve derin bir mahşer uğultusunda, sessiz…
Kabz hâlindeki ruhum elbet ölmeye alışır
Toprağa düşen gözlerim şimdi daha bir hissiz
Günahlarımın hesabı görülüyor kafamda
Korku bulutları dağılmakta soğuk dünyamda
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




"Ölüm o, geldi mi ne var korkacak, korkular biter,
Fikir açmaz beyinde kuyu, burgular biter"
Her canlının yanında taşıdığı bu çanta ağırdır da...
Bazen onu taşımaya güç yetmez.
Asıl felâket ölememektir.
Ölüm olmasa insanoğlu o'nu yeniden icat etmek ve uygulamaya koymak zorunda kalırdı...
Güzel şiiriniz için tebrik ederim.
Halit Korkmaz
Naçiz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta