Saçların ıslanır,
Beyaz bir gökkuşağı belirir gökyüzünde, rengini seninle tamamlayan.
Saçlarının esiridir yüreğim, her telinde toprak kokusu.
Bilinmezlikle başlar hayatın ve devamında gözyaşlarını kapsar.
Ölüm kaç hecelidir? Rüya mıdır bu?
Bu hayatta hesaplarımızın kölesiyiz, ölümdür ayırır bizi.
Ölümdür bu aşkı kapsayan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta