Ne miydi ölüm?
Sonsuzluğa uyanmanın uykusuydu belki de.
Tek kullanımlık bir hayatın ne anlattığını anlatan o öldürücü anlatıştı belki de.
Bu hayatın hayatına son veren o sonsuzluğun, yenilgiyi bilmeyen süvarisi,
Bu hayatın, hayatında göremeyeceğini gösteren o sonsuzluğun, havarisiydi belki de.
Belki de, cümlelerimizi belkilerinden arındıran bir mutlaklığın, muallaklık barındıran son kelimesiydi, ölüm.
Ölüm!
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta