Ne miydi ölüm?
Sonsuzluğa uyanmanın uykusuydu belki de.
Tek kullanımlık bir hayatın ne anlattığını anlatan o öldürücü anlatıştı belki de.
Bu hayatın hayatına son veren o sonsuzluğun, yenilgiyi bilmeyen süvarisi,
Bu hayatın, hayatında göremeyeceğini gösteren o sonsuzluğun, havarisiydi belki de.
Belki de, cümlelerimizi belkilerinden arındıran bir mutlaklığın, muallaklık barındıran son kelimesiydi, ölüm.
Ölüm!
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta