Gün soldu ellerimde cansız enzarın feri
Nerdesiniz güneşim gecem mahım mehtabım
Yendi bir ömür süren savaşı mahir çeri
Mutluluğun yerini sükut aldı Allah’ım
Bir çocuk sesidir bu duyuyorum safiyi
Heveskar çığlıkları ve sonsuz ilahiyi
Kapıyor yabancı bir el huzur dolu maziyi
Siliyor gözlerimden hayatımı Allah’ım
Nerde o neşide neşeler hanendeler
Meclis-i ahbabımız raks eden sazendeler
Şuh bakışın yerini hükmün mızrabı deler
Karanlık hayalimi götürüyor Allah’ım
Nerdesiniz dostlarım billurdan eller nerde
O eller ki bir çare yanan gönle seherde
Şimdi yaman rüzigar her tarafım ve serde
Serviler uğulduyor korkuyorum Allah’ım…
Fatih Zeyrek (14-02-2012)
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta