Odanın karanlık köşelerinden çıkan kötü ruhlu acılar sarıyordu cılız ve aciz vücudumu.Pencerenin karşısında ki kilisenin çanları;
Şeytanın ayak seslerini anlatır gibi bir birine çarpıyordu.
Hafiften kulaklarımda Louıs armtrongun o can alıcı sesi duyuluyordu.
Boyumdan büyük şarkılar ve şarkıcılar duyuyordum,
Biliyordum.
En sevdiğim şarkı çalacak mıydı?
Bilmiyorum.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta