Ölüler ölmez,
zaman dediğin yok çünkü.
Duvarlardaki takvimler unutulmuş kâğıt,
bilekteki saat, boşa dönen bir çark.
“Her şey çok çabuk geçti” dediler bana.
Yalan.
Geçen bir şey yok.
Dün gömdüğüm, yarın kapımı çalar.
Toprak altına giren ne?
Ad, et, toz.
Sen orada susarken
ben burada seni konuşuyorum.
Demek ikimiz de aynı odadayız.
Ölüm diye bir kapı yok,
sadece perde.
Gün, ay, yıl…
İnsan korkusundan icat etti hepsini.
Kaybolmamak için.
Oysa kaybolan zaman değil,
zamanın içinde kendini arayan biziz.
Ölüler ölmez.
Susar.
Ben susmadığım sürece
ölüm de yok olur.
Zaman yoktu zaten.
Sadece sen vardın.
Şimdi de varsın.
Ve ben seni andığım sürece
hiçbir şey bitmez.
Kayıt Tarihi : 26.06.2026 11:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!