Bak....! bütün ölüler sessizce çıkıp gidiyor bu dünyadan. Uzaklaştıkca ölüyor insan bu karanlıktan. Yaklaşıyorlar bir başka karanlığa, kendi meselelerini okuyorlar usanmadan. Hiç kimse sağ çıkamayacak bu dünyadan.. Bu herkezin ergeç kaderi olacak....! Hepiniz ölümü alnından öpeceksiniz, hepiniiiiz...!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta