Bir zamanlar her buhranımda evim diye sığındığım o kutsal tapınak,
Bir daha hiç evim olacak mı?
Bir zamanlar her buhranımda yanlarına koştuğum dostların numaralarını
Bir daha tuşlayacak mıyım teker teker?
Bir zamanlar ağladığım şarkılar
Bir daha gözyaşlarımı dinleyecek mi, hıçkırıklarımı
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta