Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"Ölü gece" olur da
Sabah dirilir mi insan?
Yok!
Normali bir türlü yakalayamamak
Yaşadığını sanırken,
Iskalamak, hayatı!
Tebrikler Suna Hanım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta