Bir benin içinde iki kişi.
Issız bir orman uğultusunda çocukluğumun katledilişi…
Faili meçhul bir gülümseme dudaklarımda.
Bir kolum, bir bacağım kayıp çürümüş yaprakların arasında.
Anla artık, sağ yanım yok kalbim ise gecenin en kuytusunda.
Toprak bir yastık senden sonra yattığım bu köhne korulukta.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta