23 Nisan 1995 - Elazığ
Bir çiçek verdim.
Çiçekler açtı cancağızımın saçlarında.
Bir sevda asılıydı şakaklarıyla bukleleri arasında.
Bilmezdi o, papatyaları senin için öldürdü çingene.
Bir sevda ki denktir ölü çiçeklere.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta