Geçmişte bir şair ruhum vardı, naif ve zarif.
Güzel bir manzara gördüğümde kelimeler dökülürdü dilimden, yüreğimin kıpırtısını durdurmazdım, dökülmek isterlerdi şelale gibi
Başım öne eğik, gönlüm alçaktı. Kafamı göğe kaldırıldığımda kalbim yeniden doğmuş gibi tasvir ederdi gördüklerimi
Ama şimdi kötü bir adam oldum sanırım, kaba yobaz ve cahil...
Hissiz bir yürek var artık içimde, atmıyor çırpımıyor yüreğim.
Gözlerim var ama görmüyor
Kulağım var ama duymuyor
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta