Ölsem Ne Olur Şiiri - Furkan Diker

Hangi kapı biraz daha yavaş kapanır ardımdan?
Hangi ses eksildiğimi fark eder de bir anlığına susar?
Ben zaten yarım yaşadım
Bir yanı hep eksik bir yanı hep suskun
Kalbim konuştuğunda kimse dinlemedi
Sustum
Susunca güçlü dediler
Oysa güçlü değildim
Yalnızca alıştım
Görmezden gelinmeye hep ikinci sırada olmaya
Birine fazla herkese az gelmeye

Ölsem ne olur ki
Hangi omuz gerçekten çöker
Kim keşke der içinden
Kim bunu ilk kez samimi söyler
Ben geceleri kırgınlığıma sarılarak uyudum
Bir insanın en çok da anlaşılmadığı yerde üşüdüğünü öğrendim
Sıcak bir cümleye hasret kaldım
Bir buradayım sözüne inandım
Sonra o da gitti
Belki ölsem bu kadar yorulmam artık
Bu kadar içime bağırmam
Bu kadar susmam
Biliyorum

Ben ölsem ne olur
Dünya dönmeye devam eder
Birileri kahve içer
Birileri güler
Sadece içimde ki çocuk son kez sorar
Sevildim mi gerçekten?