Şimdi yüzünün yarısı duvara dönük
diger yarısı ağlıyor bana - hayata (...)
Ayaklarımın altında kırık cam parçalarını çignercesine
kanatıyorum şimdi yüzünün dönük olan duvarı parmaklarımla -
kanatıyorum tüm şehri acınla...
Sensizliği düşlemek ne acı şimdi - yanımdayken sen ve nefes alışlarının altında üvey bir solukla bu karanlıga,
yenilir gibi bu hayata - sebebsizce ölmek istemek arzusunu dilemek tanrı'dan
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta