Olmaz mı.. Şiiri - Mecit Aktürk

Yokluğun câna cefâ, sevdan bir ömre bedel
Sana sunduğum aşktan, tadıp gitme, olmaz mı...
Yeter ki yanımda ol, isterse gelsin ecel
Fîrâkın kollarına, atıp gitme, olmaz mı...

Döktüğüm yaşlar şahit gözlerimin ahına
Katran karası düştü gecemin siyahına
Gülümse! Güneş doğsun, gönlümün sabahına
Bir daha kaşlarını, çatıp gitme, olmaz mı...

Değeri kalmasa da, solsa da nazarında
Mâziye yer arama anılar mezarında.
Miâdı doldu deyip, eskici pazarında
Aşkımızı bir pula, satıp gitme, olmaz mı...

Sevdandır akıp giden gönlümün gözesinden
Gem vurmak mümkün değil; çıkmış şirazesinden.
Payıma hep gam düştü, aşkın terazisinden
Artık, aşıma zehir, katıp gitme, olmaz mı...

Tebessüm ettiğinde, her an bin güne eşken
Sevdalı bakışların zemheride güneşken
Gözlerim henüz daha, kurumamışken, yaşken
Umudumu bitirip, bitip gitme olmaz mı...

Bırak, yansın! Sönmesin, umudumun çırası
Sürsün mahşere kadar bu aşkın hatırası
Birgün vazgeçip benden; deyip "tam da sırası"
Karanlık dehlizlere, itip gitme, olmaz mı...

Gideceksen sessiz git! Vedalar yıkar beni
Pişman olsan da dönme! Kalbinden çıkar beni
Razıyım, öldür beni, toprağa da kar beni
Bağrıma hançer gibi, batıp gitme...Olmaz mı?