Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne kalelerim yıkıldı bir bilseniz
Bağladıkça kendimi en sağlam duygulara
Tüketirmiş, tükenirmiş,öğrendim insanlar
Artık kor bir ateş var içimde hep yakan
sönermi bu yanan...
tebrikler Utku
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta