Oysa ne kadar çok şey olmayı istedik.
Hep istedik. Aslında biz istediklerimizin hepsiydikte bilemedik. Bilemediklerimizde hep bilendik.
Herşey gerçekliğe akıyordu özünde özünden.
Ne zaman irkilsen an diriliyordu yaşamın içinden.
Olağan bir düşünceyle olmaya dair her oluşum içindi hissettiklerin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta