Çeker miydim bilmem dünya kahrını
Aklımda her an ismin olmasa
Kaçardım bu şehirden çıkardım dağa
Bastığım her yerde izin olmasa
Kimseye eyvallah etmezdim inan
Sabret diyorum kendime az daha dayan
Çıkardım yollara koşardım yayan
Geleceksin diye umut olmasa
Ben benden geçerdim seni izlerken
Mutlu olacağız mutlu çok mutlu derken
Şimdi köprüde oturmuş şarap içerken
Atlardım denizde yüzün olmasa
Ne zaman geleceksin söyle ne zaman
Bu senle sensizlik sürgünden yaman
Dayan ne olur yüreğim dayan
Ölürdüm çoktan kalbimde, köşkün olma
Güzel bir dünya kurardım kendime
Yeni bir sevgili bulurdum kendime
Soruyorum şimdi kendi kendime
Yapardım belki koynumda resmin olmasa
21,05,2012
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta