Dostumun yoluna kuyu kazmadım,
Ekmek yediğime düşman olmadım.
Kimsenin alnına kara yazmadım,
Kul hakkı yiyerek sultan olmadım.
Yetimin başını okşadı elim,
Doğruyu söyledi bu garip dilim,
Dertler yüklense de bükülmez belim,
Gönül evi yıkan şeytan olmadım.
Sırma saraylara eğmedim başım,
Alın terimdendir sofrada aşım,
Bir hırka, bir lokma yetti, kardaşım,
Gölge bir servete hayran olmadım.
Düştüm, kalktım, yine yola koyuldum,
Hakk'ın kapısında kendimi buldum,
Sabırla yoğruldum, çileyle doldum,
Ne var ki hâlâ tam insan olmadım.
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 23:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!