Olmadı Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Ben seni kalabalıkların içinden alıp
yüreğimin en sessiz yerine sakladım.
Kimse bilmesin istedim, kimse üzmesin seni…
Saçının bir teli yere düşse kendimi suçladım,
kimse seni eksiltmesin diye çabalayıp durdum.
Bu aşkta yanan ben oldum,
yakan sen.
Yine de olmadı, kendimi sevdiremedim sana.
Olmadı.

Sana verdiğim sözler dudaklarımda kaldı.
Yine de bir umutla tutundum sana,
sanki uzansam ulaşabilecekmişim gibi…
Sende ki yerimi bilemedim.
Ama bazı yollar var ki
iki kişi yürümeye niyet etse de
yarım kalıyormuş.
Ve insan en çok
tam olacağını sandığı yerde eksiliyormuş.
Ben de yarım kaldım.
Sevdim, olmadı.
Taptım, olmadı;
Yalvardım, yine olmadı.

Oysa ben seni
yarınlara saklamıştım;
birlikte uyanacağımız sabahlara,
aynı gökyüzüne bakacağımız akşamlara…
Şimdi ne sen varsın yanımda
ne de o yarınlar.
Sadece içimde susmayan bir “keşke”
ve yarım kalan cümleler var.
Belli ki bazı sevdalar
sonuna kadar yaşanmak için değil,
insana sabrı, özlemi
ve biraz da büyümeyi öğretmek için varmış.
Ama bu aşkta büyüyen değil,
küçülen ben oldum.
Ne yaptıysam olmadı.

Ben hep yarım kaldım.
“Sever bir gün,” dedim.
“Bana kıyamaz, gidemez;
sevmese de kalır,” dedim.
Kulaklarımla duyduğum sözleri inkâr ettim.
Boynuma sarılıp öpeceğin günleri bekledim.
Olmadı…
Olmadı.

“Madem olmuyor, vazgeçeyim,” dedim.
Yırtıp atayım resimlerini,
söküp atayım kalbimden seni…
Ama o da olmadı.
Sana da, seni seven kalbime de kıyamadım.
Aptallığımdan değil, sevgimden gidemedim.
Gitmek basitti, kapıyı çarpmak kolaydı;
ama ben o kapıyı sana hiç kapatamadım.

İnsan sevilmediği yerde gurursuzca bekler mi?
Bekledim…
Bekledim, yine olmadı.
Ve vazgeçtim;
beklemekten,
özlemekten,
sevmekten…

Ama yine de sana kıyamadım.
Hadi, sen kıy bana ve terk et beni.
Olmazları olduran Allah’tı;
Senin için haddimi aştım, yine olmadı.
03.03.2026 15:30