Bazen yorulur insan, tek bir adım dahi atmamışken,
Gönül seyyahtır, dur durak bilmeden yol alır.
Ne Bağdat, ne Şam ve nede Romadır menzil.
Oysa bütün yollar sana çıkar ve sende biter.
Uçurtmalarım rüzgarına takılır,
Gözyaşlarım ırmağına karışır,
Sözlerim mana ikliminde seni arar,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta