Şimdi gözyaşlarım acına can suyu oldu
Gözümde ki toprak kanla bir oldu
Göğsüm alev aldı, havalar soğudu
Şimdi kalbim gibi nefesimde durdu
Gülüşün gülüşüme cenaze oldu
Geceler yalnızlığımı gömer oldu
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta