Sonsuzluğa uzanan bir yolculukta,
Büyür yalnızlık yürüdükçe her adımda.
Ruhtan bir parça kopar, her bir veda da...
Değil hiç bir şeye, olan yazan kaleme oldu...
Umutlar solarken, yıldızlar kayar,
Sözler düğümlenir, boğazda kalır.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta