Ey unutamadığım eşi bulunmaz insan,
Bir aşkımız vardıki sürükledin ardından,
Sen beni ilk kez üzdün, ilk kez ağlattın,
Ahlarla, figanlarla gittiğin zaman.
Aşkını unutamayan, yokluğunda ağlayan,
Görsen tanıyamazsın nerde o mutlu insan,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta