Olamadım Şiiri - Şerif Mengütemür

Gözlerim uzağı seçemez oldu,
Yakından atılan taş olamadım.
Kimselere nazım geçemez oldu,
Herkese eğilen baş olamadım.

Boş bakan, başıma çoraplar ördü;
Dışımı dışlayıp içime kördü.
Bir dolu kusursuz (!) bin kusur gördü,
Hayrete düşerek şaş olamadım.

Açlıktan nefesi kokandı derdim,
Enseme vurmadan lokmamı verdim.
Katık ekmeğimi, suyumu serdim;
Kurtlar sofrasında aş olamadım.

Aldırış etmeden kendi hâlime,
Çıksın diye selâmete sâlime,
Mazlûm mezâlimi, zorba zâlime,
Zulme çatılmayan kaş olamadım.

Doğru bildiğimle ayrı kalarak,
Direttim yanlışa cephe alarak.
Riyâkârla aynı telden çalarak,
Kurunun yanında yaş olamadım.

Şerif'im; ben değil, sen değil, bizdim,
İyilikbilmezin üstünü çizdim.
Dünyanın içinde dünyamla gizdim,
Allah'tan gayrıya faş olamadım.

8 Ağustos 2026,
İzmir