İnsan bir inci gibi ya da bir fidan,
Her gün nasıl gür, her gün nasıl büyür?
Hele o ilk gün, ilk telaş, ilk heyecan,
Yıllar geçse bile nasıl unutulur?
Okul bahçesine atılan ilk adımda
Sığınıp anne, babanın yamacına
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta