Bizi, sen ve ben olarak bilirler,
Birbirinden hiç ayrılmazlar,
Ve her zaman yan yana sanarlardı,
Şu kaçıp gitmeden önceki zamanlarda.
Oysa biz iki farklı bedende birdik,
Yan yana kelimesi ayrı yazılıyor diye,
Herkese inat sımsıkı olduk.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta