Yüreği Afrika sıcağı
Bakışı Erciyes kışı
Duruşu buz
Dağ yolunda bir kır çeşmesi
Durup dinlenip serinlediğim
Geldiğinde
Doğuştan kör birinin,
ilk kez
gökyüzünün mavisiyle buluşmasıydı
öbür yarım
Ve
O benim köyüm
Kentim
Yaşadığım ev
Memleketim olur
Aşkımdır
O benim işim
Güneşi karşısına almış ısınıyor
Kış günün de sobasında yanar gibi
Ellerinde parmaklarını sayıyor
Alacaklarını hesaplar gibi
Ve gülüyor oturduğu yerden sımsıcak
O bir deli mi
Ayağımın altında dünya
Bassam bir ucuna
Öbür ucu ayağa kalkar
Devrilir
Basamam
Sen de varsın içinde
Ölmek anlatılır gibi değil
Anne o ağlayan çocuk benim
O sokağa attığın aşağıladın
Sevmediğin
Bir oyuncağını çaldı diye hırsız sandığın
Baba o işsiz genç benim
Kaybedecek aklınız yoksa
delirmekten korkmayın
Kılıcınız ne kadar Keskin olursa
Taşa vurduğunda yamulur
Keşkeler çoğalıyor şuramda
Düşündükçe
Sordukça
Sen olmasaydın diyorum
Yaşam olmasaydı
Evim
Onlarda severdi vatanını
Senin kadar değil
Uğruna ölecek kadar
Sen ne asıldın ne öldün
Ama sen daha çok sevdin
Uğruna kahrolup tükenecek




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!