Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

Kavgaysa varım
Savaşsa yine varım
Kaçışsa yokum
Hınca hınç doldurmuşuz meydanları
Nasıl olmam
Meydanlardan bize merhaba

Bir gün
İstanbul’da özleyeceğim yaşamayı
Bir gün
Bir başka yerde
Olmadığında seni arayacağım
Bir gün

Ben hiç ölmedim
Bir defasında on üçüncü katından düştüm boşluğun
Diri diri toprağa gömüldüm bir defasında
Bir defasında on üç yerimden vuruldum
Bir defasında falakadan öldüm
Ama hiç ölmedim

Şimdi soru mu soruyorum
Ben kime ne yaptım
Yapmadımsa
Neden bu patlayan bomba şarapnelleri
Beynimi
Bedenimi parçaladı

Bunca yıl yaptığım tek iyi şey
Cevap vermek sorularınıza
Soru sormak
Bazen de susmak
Sonra saate bakmak ikide bir
Hergün aynı yaşamı paylaşmak değişik insanlarla

Mutluluk dedikleri şey, neydi merak ettim
Gözlerim eskisi gibi görmüyor
Ondan göremiyorum
Bir mendil olsa da silsem gözlerimin görmezliğini
İnsan nasıl olur mutluyken
Anlatan olsa da öğrensem

herkesin gözleri vardır
benimde gözlerim sensin
baktığımsın
gördüğümsün
bakacağımsın
herkesin elleri vardır

Karlar yağar
Dolu vurur en sevdiğim meyveleri
Kentlerde insanlar yanar
Ben severim geceleri
çöp dağlarında sürer yaşam
elimi vurduğum her şey kokar

Çaresi yok paylaşacağız bir gün yaşamı
Sofrada ekmeği
Okulda sıraları paylaştığımız gibi
Geleceği tutacağız her birimiz bir yerinden
Kendimize çekeceğiz
Gücümüz kadar değil

Hiç kimse öpmediğimi söylemesin
İşte öptüm
Kiminizi yanaklarından
Kimini alnından
Kimini gözlerinden
Seni dudaklarından öptüm