İlk acısıydı yaşamın soğuk ayında.
İzleri hala topuklarımda sızlıyor.
Bir tebessüme düşüp boğulmaktan
Zor kurtuldum acının yardımıyla.
Ağır ağır saran karanlıkların ortasında
Ağlayan bir kalbin buruk sahibi.
Ya da ufak tefek mutlulukların kıyısında
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta