Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
BUNU HERKES YAPAMIYOR İŞTE.. HALBUKİ MENDİLLER BİR ÇOK İNSANDAN DAHA MASUM..!!!!
TEBRİKLER, GÜZELDİ ŞİİR..
açık
apaçık yolum
açık
apaçık ufkum
ben yalnız Tanrı'ya bağlı
ben yalnız Tanrı'ya kulum!...............
Kula kul olunmaz zaten....
Sizinle birlikte ben de bir oh çektim:)) İçim açıldı yaa... dünya varmış!
Kutlarım
Sevgimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta