En acımasız savaştır hayat,
Hiç durmadan akan bir nehir.
Durulmayan, fırtınalı bir deniz ve insan boğulmamak için çırpınan aciz.
Akıntıya karşı yüzemezsin yüreğim. Kendini kabullenmek alacağın bir nefes, sıkı sıkıya tutunduğun halatı bırakmak acından kaçış.
Biriktirdiğin insanları silmek bazen arınmak, her şeyi arkanda bırakıp kaçmak bazen kurtuluş. Tek gerçeğin ölüm olduğu cephede bir tan vaktini daha kucaklamak umut, acıyan avuçların geleceğine bir çivi.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta