Oğul Şiiri - Dr Yusuf Polat

Sığmayıp içine sabrın yakanı
Yırttığı anlar oluyor.
Bazen o kadar zor ki yaşamak
İlk ya da son nefes
Aynı karede buluşuyor.
Hep ile hiç
Aynı kefede anlam buluyor

Tüm dünya saltanatı ansızın
Tek nefes, tek ses,
Hiçliği haykırıyor, yüzüne
Öfkeye yenik düşünceler,
Meydan okuyor yaşananlara
Teselli arıyor acılı yürek
Sığınak
Edinip perde arkası âlemleri

Sonunda ana- baba merhameti
Açtırır şemaya çaresizce elleri
En acı duaya eşlik etmek için
Yarabbi; ‘’evladımı
Benden sonraya bırakma’’
Dedirtiyor dost bildiğin nefsin.
Acı bir son mu sonsuz bir acı mı?
Dedirtiyor tükenen yaşam hevesin

Yaratanın mutlak koruyucu
Olduğundan habersiz
İsyana yelken açma arifesinde
Şükür diniyor tüm rüzgârlar
Ömrün en karanlık yerinde…
Oğlumun sessiz bakışlarında
Beliren masumiyet ifadesinde
Canlanıyor sil baştan
Yaşamaya hevesli renkli duygular