Bana öğrettiğin şeyler bende olduğu sürece seni unutmam imkansız. Bana söz ver kalacağına, çünkü senden başka birisinden öğrendiğim bir şey varsa, oda insanlar sözlerini tutmaz.
İnsanlar öğretirken cömert söz verirken benciller!
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta