Çocukluğum hep yoksulluk içinde geçti
oyunlar oynayacak ne arkadaşım ,
nede oyuncaklarım vardı,
gaz lambasının o cılız ışığında aydınlatmaya
çalışırdım soğuk gecelerimi,,,
öğretmenimin üşümeyeyim diye bana verdiği
eşofmanlarım ile girerdim yatağa
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta