Öğretmendim... Öğrendim...
Öğrendim güzelliğin yürekte olduğunu,
Güllerin en erken köylerde solduğunu,
Öğrendim babaların başlık aldığını,
Kızların duygularını sandığa saldığını.
Öğrendim Ankara‘dan çıkan yolumun nerede bittiğini
Kitapların bile insanın duygularına küstüğünü,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sayın Ahmet Arif kardeşim.İsminiz sizin de bildiğiniz gibi unutulmaz bir şairimizin ismi dir.Şiirlerinizin çoğunu okudum.Başarılarınız daim olsun.Bu nesillere Ahmet Arif çok gelsin diliyorum..Tebrikler...+10
köyde öğretmenlik yapınca bu sosyal içerikli şiir çıkıyo demek... insanın içine işliyor... tebrik ederim ;)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta