ÖĞRENEMEDİM
Karanlık bir oda içinden doğdum,
Işığı görende korkup ağladım.
Aydınlıkla yaşamayı öğrenemedim.
Karanlıkta yaşadım aydınlıktan korkup…
Sonsuz karanlığa yolcu ettin nice sevdiklerimi,
Yarasalar gibi karanlıkta yaşadım,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta